Thursday, 19 February 2009

Letrat e mikes sime…!


Nehat Jahiu
e vecante edhe per ty...!‏


Mirëmbrëma zemër! E kam lexuar dhjetra herë letrën tënde, por asnjëherë nuk kisha frymëzimin e duhur që të shkruaja përgjigjen. Ehhhh more Guri! Ke shpirt poeti dhe i tillë do mbetesh gjithnjë! E ke qarë letrën tënde, e ke shkruar me gjithë shpirt dhe më ka mbetur mendja aty, vërtet them!
Thashë me vehte: Këtij njeriu është e pamundur t'i përgjigjem me të njejtën forcë! E ndjej dhe unë në cdo pore tënde ate që thua për mua! E pse nuk e ndjej njëlloj tek vetja, andaj nuk mundesha të krahasohesha dot me ty! Dashurinë dhe dhembshurinë e madhe që ndjen, vështirë se e përjeton njeri tjetër si ti! sepse ti, o zemër, ke shpirt poeti! Vetëm një shpirt poetik mund të shprehet kështu si ti! Më shumë më pëlqeu kjo shprehje e fundit:''Shumë netë unë i kaloj me ty!Të përgëdheli në çdo cep të trupit tënd!E ,ato netë edhe pse janë në ëndrra...!Janë netët më të dashura për mua...!''
Vërtet e kam parë thellë atë foto.... ashtu siç thua ti! Por, nuk kam ndjerë keqardhje për moshën që tregon aty. Kjo të bën më fisnik! Forcën e dashurisë tënde, veç unë ta kuptoj, mos ke merak! Unë e dij se me sa forcë dashuron ti! E si ndodh kjo .... sepse vetëm ti mundesh të dashurosh kaq fort me kaq forcë, kur je kaq larg meje.... Gjithësesi se të dua fort të mirën, se nuk dua që të tjerët të shohin ashtu, do të doja çdo foto tjetër tënde dhe jo këtë që ke dhënë. Mos e bëj herë tjetër këtë.....
Guri, gjeta pak kohë dhe mundësi të të shkruaj.... je shumë i mirë, je shumë i dashur!
Letra ime është modeste, por mos më gjyko për këtë!
Kalofsh ditë sa më të paqta e plot dashuri!

Mikja jote, Zana…

2o janar,2009



jam pa fjale.....me fal!‏

….e di qe pret leter tjeter, …. Por ngjarjet rrokullisen ndonjehere ashtu, dhe njeriu nuk di se ç’ben. Tjeter kisha menduar te shkruaja, e tjeter po bej….. ate qe te kerkoj qe ne fillim, eshte te me falesh per te gjitha…..!!!
Miku im ,Guri…!
Ne kete moment qe po te shkruaj, jam keq….., keq kam qene dhe me pare…..dhe atehere kur te shkruaja se jam mire, ...dhe kur te flisja me ze te embel dhe me shpirt ne dore. Zemren e mora ne dore per ty dhe po e shikoja.... Kuptohet qe kam qene ne nje pike kulminante te jetes..., ndonjehere njeriu nuk di se çfare ben me jeten e tij. Me dukej se i kisha arritur te gjitha, kuptohet ato qe mund te arrije njeriu ne moshen qe jam une. Mendoja ndryshe...,mendimi im do tu sherbente si model. Isha e qete! Po mendoja per me tutje. Por....... nuk ishte keshtu! Kjo nuk paska qene gjithshka!
Rreth e rrotull njerëzit me admironin per ato qe kisha arritur, por ajo qe me kenaqte ishte pikërisht nje element i këndshëm për mua dhe per ty.... Por, nuk mendoja se nje here mund ta humbja kete merite...që kam.... Te gjitha mund t’i humbja, por se do te humbja pikërisht kete nuk e dija! Kjo me erdhi nga vete ato! Kjo me rrafshoi, me beri te mendoj thelle, te reflektoj dhe te me duket qe ne kete jete nuk kam bere asgje......!!!
Ti e ke vene re admirimin tënd ndaj meje, ...e mbajtem gjate brenda vetes dhe tani shpërthyen .... Jam e renduar aq shume sa gjithe keto dite kisha zgjedhur rrugen qe te heshtja, askund nuk mund t’i zgjidhja problemet e mia...Të kisha mbajtur aq prane sa din shume gjera prej meje, jo vetem se çfare bej, por deri çfare mendoja! Keq –do me thuash, - nuk duhet te dine gjithçka! E bera kete për ty dhe vetëm për ty... se tjetër kend nuk kisha prane meje pos ty...,ty...! Por ,ama shkela me kembe veten time..... që shkëlqeja ne piedestal, adhurues, unë i vëreja gjërat e tilla.... pra i xhelozova. Shumë njerëz janë egoist!! Harrova! Tani jam keq! Kam gabuar ne te gjitha! Me duket se nuk i zgjidha mire gjerat e mija..... duhet te kthehem në gjëra te zakonshme, si gjithe femërat e kësaj moshe: nuk duhet te jem interesante per te tjeret; nuk duhet te mbahem, te lyhem e te parfumohem; duhet te shendoshem ...te jem e zakonshme, fare e zakonshme. Nuk duhet ta jetoj me jeten time! Pashe qe duke heshtur e kishin mbledhur ‘inatin’ e tyre dhe ma derdhen keto dite.....
Por ky eshte problem i imi, duhet ta zgjidh vetem une. Ne keto kushte pashe dhe marredhenien tone.. Mendova gjate per te: dje naten, pasi lexova poezite e tua te ndjera; tek hyra në provim ....dhe sot gjithe diten qe ndjenja ne shtepi dhe bera pushim. Mendova se dhe ty te kam hyre ne hak! Duhet ta kem ngritur mendjen aq keq, sa ti me thua gjera te tilla...., ndjenja te atilla te mrekullueshme, qe nganjehere njerëzit nuk arrijne dot t’i takojne gjithe jeten..... Te kërkoj ndjese! Ne se une jam bere sebep, qe ta ngre mendjen sado pak ne kete drejtim, keq kam bere! Dhe pse qe ne fillim tu luta qe te largoheshe, te mos me beje te shkruaja, qe te mos shikoje brenda shpirtit tim ..... Une nuk mund t’i pergjigjem ndjenjes tende, .... me vjen keq qe ndodhi! Nuk mund te te shkruaj letra te ndjera, ...nuk jam fare e qete ta bej kete. Ate leter qe te shkrova, ate dite qe te dhurova ate trëndafil me arome, une e di se sa te veshtire e pata, ....por e bera dhe u betova qe kurre me nuk do ta bej! Kjo nuk do te thote qe une do te bej gjera te tilla ketej e tutje. Do te rezervohem kur te shkruaj; do ta bej rralle kete, tamam si ne nje miqësi te qete mes dy njerëzish mature. Do ta mbaj thelle brenda vetes ndjenjen tende dhe do ti lutem Zotit qe te me mbaje mendjen ne vend, sepse jam nen nje presion te forte psikologjik! Ti do te me kuptosh! Mire do besh te qetësohesh pak dhe ta shohesh vertet nga larg kete marredhenie. Mund te enderrosh sa te duash, nuk te pengoj dot..., por mua mos me ver ne kërkesa te atilla qe dhe une te pergjigjem.... nuk mundem me ta bej! Madje, ne se e shikon me mire per veten tende, mund te mos me shkruash me ....! Ne kete moment, nuk di as te propozoj! Jam keq! Vertet...!
Zere se kam shkuar shume larg, jam duke u tretur..... E di, ne kete moment kam nevoje per ngrohtësi, ... !
Sa here te jem ne ...dhe te shoh ty...,do te komunikoj me ty! Mos ke merak! Por kur te jem ne..., nuk do ta bej kete .....dhe pse do te dua shume.....me beso! Jam e ...!ME FAL, 1000 here ME FAL! Do te doja te me kuptoje!

Zana...
27 qershor,2008

nje enderr e vertete......?!‏

...e kuptova qe ishte nje enderr e vertete ajo qe te kishte lene pa gjume, jo tre nete, por nete e nete te tera....
dje kisha nje dite shume te lodhshme, ...e nese do te kisha pasur nje makine, do me duhej te lodhesha me pak....dhjetra km kam bere dje ne kembe, nuk e beson?! Po! Ecejakeja ime perfundoi ne 20.00 kur u ula prane nje kompjuteri ne rruge, per te pare letrën tende..... Akoma e shushatur nga letra jote, 'pa doreza' po shkoja tek nje mikeshe e imja per te darkuar me te, pasi me kishte ftuar.....monedhat e fundit qe kisha ne celular i shpenzova per sms per tek ty dhe per te thene qe ne ate moment te gezuar tendin, po e cakrroja dhe une goten. Sms jote me gjeti tamam ne tavoline me te duke pire nje kroko birre,qe ne fakt me hoqi ate superlodhje qe kisha dje....
Gjithe naten kam mbetur pa gjume....nga endrra, apo nga lodhja, nuk e di?! I kishe shprehur te tera aty, nje skene e vertete sipas gjithe shpirtit tend, .....ashtu si donte shpirti yt....!!!! Nuk mund t'i bej asnje koment: te gjitha i kishte; marramendjen e çastit poetik, akumulimin, jo te tre diteve, por te tre dekadave jete..., pasionin e zjarrte per dashurine me te madhe që ke shprehur ndaj meje…, 'pangopjen' per ta pasur gjithëçka per vete dhe per ate 'zane' qe e imagjinon aq bukur!
Nuk di te them gje tjeter....por te uroj ta realizosh nje dite te gjithe kete!


Zana,7 qershor 2008

per letren pa titull..‏


Eshte shume e çuditshme, shume e kendshme, shume reale, ....e gjitha ajo qe me kishe shkruar. Nuk di te klasifikoj sipas rregullave te letersise, por di te them qe e gjitha ajo qe me kishe shkruar ishte nje rrefim i mrekullueshem...nuk mund ta dish se sa jam kënaqur! Perseri i thashë vetes qe bëra shume mire qe te kërkova te me shkruash....e dija qe nuk kishe kohe, por dija dhe qe e gjitha kjo qe po te ndodh, është një nga frymëzimet me te mëdha te jetës tende. A është kështu?
Këtë fundjave te kam menduar, ...desha te te shkruaja, por nuk po gjeja argumentin, ...nuk po me vinte një skene, qe te tingëllonte aq reale..... , ndërkohe qe as e prisja qe ta beje ti, duke menduar se sa pak kohe kishe për këso gjerash. Kur mora sms tende, isha me time shoqe (shyqyr zotit qe nuk mi kërkon te mi shohë – veç me tha sa shume qe te kujtojnë moj mikja ime?), por shpetova paq edhe kësaj here....... e shkarkova menjehere letrën tend, por nuk kisha kushte ta lexoja....e lexova nga mesdita, u kënaqa! Nuk derdha as lot kësaj rradhe, por kam buzëqeshur aq e kënaqur sa asnjehere nuk me ka ndodhur! U argëtova me rrëfimin tend shume origjinal! Me zgjuarsine e femres, kuptova qe ‘Zana’ ishte aty me ty, nga fillimi e deri ne fund! Zoti me ruajt, nuk dua asfare te ze vendin tjeterkush..., por ama ate Zanen une e vura aty me ty, dhe pse ajo nuk eshte shume per mjedisin urban.... eshte me e përshtatshme ne ate mjedisin atje ne fshat ne ate liqen te paqme me pisha qe degjojne shushurimen e tij dhe ato male qe shohin me mall liqenin e kendshem e piktoresk! Nga fillimi deri ne fund isha ne ate cep shtrati dhe ndjeva tere erotiken tende, nuk kisha pare asnjehere ashtu aq real, te gjithe skenen me natyrale te dashurise mes dy njerëzve qe duhen marrëzisht. U kënaqa pa piken e xhelozise, por me miresine me te madhe qe mund t’i ndodhe nje femre dhe përkushtimin me te madh qe ka ajo per mashkullin e saj.....
Tek lexoja me vëmendje shenimet e tua, mendova me gaz se ke nje lidhje te mire, te paqme, te forte, shpërthyese e frymëzuese! Te pergezoj per kete! Jemi bere per njeri tjetrin dhe gezojuni pa fund marredhenies suaj! Sa jam kënaqur per kete! Me erdhi mire! Per here te pare me plotësove deshiren per te me shkruar diçka intime ne lidhje me marredhenien tende dhe timen..... Nderkohe mendova dhe per ty dhe pse piket me shume ia jipja vehtes sime....sepse vete jam femer, ....por me erdhi mire qe tek kjo skene e bukur dashurie pashe veten time me ty dhe vetëm me ty...! Prandaj ndoshta me erdhi aq reale, a thua se isha aty. Kuptohet, ti ashtu si une nuk duhet te xhelozohesh qe po te them keshtu, thjesht te kenaqesh qe dhe une i vjel frytet e dashurise ne lidhjen time me ty! Por ,ajo qe mendova per ty ishte kjo: se ti i ben gjerat te prekshme, se unë jam e jotja, por ama veç kësaj po jeton ne nje lidhje qiellore dashurie, me kete Zanen e mrekullueshme! Lum si ti! Jo vetem kaq, por ke privilegjin qe ajo shpeshherë te viziton, te hap deren e te fut brenda saj, te perkedhel, te lejon ta prekesh kudo, ta thithesh e ta puthesh, te marresh aromen e saj! A e kupton se sa hyjnore eshte kjo qe po jeton?!
Do te jap dhe nje lajm te mrekullueshem.....me ke treguar per Zanen tende....per endrrat me te..... Une i kam ngulitur thelle ca fragmente dhe eshte shume e çuditshme se çfare tregojne ato..... Ngadal i nxorra kokrrat e qershisë dhe ia afrova te buzët e tua...!.U qetesova. Mes fletve teposhte thithja aromën e buzëve...!.Nuk munda.E kisha humbur, humbur vehten...!.Edhe njehere i dhash vehtes zore dhe me veshteresi u futa në gjoksin tën që nxirrte avull....!E unë pasi leshova nje piskame te pakontrolluar,më rrodhen lotet.Tashti u futa edhe më thellë në shpirtin tënd...!U çmenda...,cmenda...!Oh,oh,oooh...shpirti im....!...Të dua ...,të dua...,të dua...I dhash zor,të rroka per qafe dhe të putha gushën,u futa perseri deri ne humbjen time.... Nuk e dij sa herë me radhe të kam kafshuar buzët dhe gjoksin tënd... gjate kesaj nate...Kurre deri ate nate nuk kisha qenë më e lumtur në jetën time...!
Doli nje femer qe me grabiti zemren time..!Marrezisht u dashurova ne te...!Ma mori shpirtin tim...,qe ne kontaktin e pare, me rrembeu qe ne pamjen e pare te fotografise se saj,buzet e saja te embla,flokete e saja te nje Zane mali,butesia e saj qe askush nuk mund ta kete,po zeri i saj i nje aktoreje qe te ngrit nga varri per se vdekuri... E dij vetem nje! Jam i vendosur ne te! Jam kembngules deri ne vdekje! Askush mos te mundohet se mund te me grabis!Askush mos te tentoj!Kot e ka!Kete ka mund ta beje vetem nje Zane e bukur qe ka dalur vetem nje nate ne ate livadh qe nuk e ka pare askush ate nate pos henes dhe meje. Ka humbur menjehere po sa ka zbardhur drita!Shume kush ka dashur te rrije tere naten ate nate pa gjume deri ne agim per ta pare.Nuk kane pasur fat ta shohin.Une nga perendia,nga Zoti i plotefuqishem kam pasur fat qe ta shoh dhe te kontaktoj me te!Me ndihmuan Engjujt te takohem me te!
Shume nete i kaloj pa gjume...!Ama edhe nje gje e dij!Gjitha angazhimet dhe lodhjet qe i pata gjate ketij muaji shume lehte i perballova! Fal kesaj Zane qe me beri te forte! Me dha qumshtin e saj! Edhe Muja e Halili u bene shume te forte fale qumeshtit te Zanave te malit!
Prane kokes sime ulur po me qendronte ajo Zana e Malit! Me shikonte ne sy! Buzeqeshte embel dhe butesisht!Nxorri nje pako me camcakeza!Nje kokerr e nxorri nga pakoja me futi ne goje!Nje kokerr tjeter e futi ne gojen e saj!Ata qe mbeten ne pako mi dhuroui mua! Une i mora!Nuk i adhuroj shume camcakezat! Po,per hater te saj i mora me shume deshire! Nuk e di sa i adhuron ajo camcakezat!Nuk e di!Nuk e kam pa!
Shume nga keto qe ke shkruar jane te vërteta! Ti nuk me njeh fare dhe shkruan gjera qe jane shume te vërteta dhe me kane ndodhur mua....kjo ka domethënie: Endrrat e tua tregojne te verteten...... ti nuk kishe se si ta dije qe isha nje virgjereshe – kurre nuk me kishe pare??? .... Koken e ke futur ne shpuze...E ke nxjerrur gjuhen dhe i ke lepire buzët e mia si i çmendur ... Ajo here pas here derdhte lote – keto intimitete veç ne enderr mund ti imagjinosh?! ..... po ajo e çamçakezave....edhe kete e ke pare?! Eshte e vertete qe une i mbaj gjithnjë me vete dhe asnjehere nuk rri pa to ne goje. Eshte tamam si thua: nje pako me camcakeza – po, i mbaj nga ato me pako dhe jo me peta....çudi, me ke habitur!
Si mundet te dish dhe te shikosh gjera te tilla? Je me fat! Ty po te ndihmon Zoti i madh! Edhe mua me eshte mbyllur goja, nuk di me te them gje?! U lodha t’i largohesha kësaj teme, por shikoj qe me poetet qenka e veshtire! Si arrita ta kepus keshtu shpirtin tend? Nuk e di vertet?! Veç nje gje di mire, asgje nuk e kam bere me qellim....Zotit te Madh i lutem te me fale! Kam shume nevoje per meshiren e tij, dua qe te vazhdoj qetësisht jeten time .... asnjehere nuk kam provokuar kend, e kur kam kuptuar qe me duan prane, jam larguar une e para...., ndersa me ty te lashe te lire, por te paralajmërova se diç do te ndodhte.... Ja disa nga fjalet e tua.... Eshte e vertet se komunikimi yne mbane korrektesine tone, por eshte edhe e vertet sa nganjehere kjo korrektsi mund te kaloj edhe ne dicka tjeter qe njeriu nuk duhet befasuar! Keto gjera kane ndodhur! Mund te ndodhin!Nuk do merren si tragjedi! Nje e dij dhe jam plotesisht i bindur ne vetveten, por edhe ne ty se kurre nuk do te ndodhe qe te prishim ... një dashuri shpirtërore..., tenden apo timen, por edhe nje gje e di dhe se nje dashuri ka ndodhur, ndodhe dhe mund te ndodhe dhe nuk befasohem as une, por me siguri as ju nuk befasoheni. Kete nuk po e them me ndonje qellim te caktuar. Ju lutem mos me merrni keto fjale me nje konatacion negativ!Po e them edhe njehere kane ndodhur, ndodhin, mund te ndodhin! Te natyrshme jane. Sado qe te i ikesh ,eshte nje gje qe vjen, sepse ndoshta Zoti deshiron ashtu te jete.
Po e mbyll ketu...nuk po e zgjas me, thjesht desha te thoja qe rrëfimi yt me kënaqi shume, pasi ndoshta gjerat e drejtpërdrejta me lodhin ca; keshtu ishte me bukur!

16 qershor,2008
Zana........!

endrra....‏

....nuk di te flas...nuk di te shkruaj.... nuk di te tregoj.... nuk di!
Do te flas ne veten e pare, ...jo shumes, jo per ne, jo.....ne veten e pare, njejes, pra ...une.... si e imagjinoj une nje nate te paharruar dashurie, jo si dua te dukem para teje, jo, jo! Ashtu si di ta jetoj vertet. Kjo nuk ka ndodhur ndonjehere, as ne endrrat me te guximshme .... kurre nuk do te ndodhe! Dua te tretet ne kujtesen tende, ....por dhe te qendroje aty si nje enderr qe deri ne fund te jetes te jetoje si e tille, me shpresen se nje dite do te realizohet paqesisht....,!
.... Ate nate u lava me uje trëndafilash dhe ferkova trupin me locione te parfumosura lulesh aromatike.....petalet e mija te trëndafilit ate nate do te putheshin nga ... miku im....me i dashur për mua.........dhe apostafat kisha ruajtur nje intima me aromen e tyre, me arome trëndafili..... Jo vetëm ti, por dhe une çmendesha kur e ndjeja ate arome....Nuk vesha asgjë ne trup, dhe pse kurre nuk me kishe pare me pare, veç ne endrra, veçse nje minikemishe mendafshi, roze si gjithe aroma ime..... Isha zbathur, me lleret zbuluar, pa unaza ne gishterinjte e bardhe.... syte e mij te ujësuar prisnin...nuk e dinin dhe nuk e njihnin te panjohuren....njihnin vetem shpirtin poetik, afshin e nxehte erotik dhe deshiren e tij me te madhe per te me pasur veç nje nate!
....Ja tek hyri...i turpshem, pa fjale, por me syte xixa! E din qe me pelqejne dardhat dhe me ka sjelle nje tabaka te tere....me ofron te paren per ta ngrene bashke....nje here une e nje here ai....natyrshem dhe pa fjale puthemi, buzet takohen dhe shija eshte e njejte...vazhdojme hame dardhe dhe lengu shpërthen nga gjuhet tona qe takohen...., por une e mbyll gojen, nuk dua te me marre asnjë grime leng te dardhes sime! Me shikon duke qeshur dhe dora i rreshqet nen rrobe duke me prekur ne fillim kurrizin, e buzet nderkohe qe nuk kane shoqet e tyre, shkojne tek qafa ....rrenqethja eshte e plote....renkimet e lehta bejne qe buzet te hapen e lengu i dardhes te dale ne cepat e tyre.... me pas buzet rrëshqasin ne sup, ne krahe e duart nderkohe kane eksploruar gjoksin, jo te virgjer, por te mbushur dhe me forme e arome marramendëse, nuk pret me por buzet lehtesisht prekin thithat....renkimet shtohen...here njerin me buze e tjetrin me goje e here gushen e bardhe! Habitesh qe kjo femer ne moshe e ka mishin te forte, jo si moshataret e saj! Prek format e rrumbullaketa, e i puth me gjithe aromen e petaleve te tyre.....renkimet po shtohen nderkohe qe thithat jane ngritur perpjete, ...fytyra eshte skuqur, sepse...o Zot, vesa ka lagur petalet e trëndafilit tim! Ti e kupton! Me puth buzet e thara! Lengu ka shkuar gjetke....eshte atje...tek thesari me i vyer...tek SHPIRTI i ngrate...!!!
Dora jote përcillet ne një dhe mbrrin aty, po....prek burimin! Tani jam ne lak! Nuk shpetoj dot! Me njeren dore me shtrëngon per beli, me buzet ne gjinj e me tjetren atje....ne me te fshehten e madhe! E di shume mire qe pëlqej butesine, nuk je i paduruar, e shikon qe jam e jotja! Buzet po te rreshqasin mbi bark, ...., me prekin e me ngacmojne seksualisht dhe padurimi eshte i pashoq....Por ti nuk ngutesh! Do qe te lutem.....jo nuk do ta bej! Une e di qe ti vete do ta besh! Ndjen eren time...ndizesh....ke etje...do te pish qumshtine bardhe me uje-leng qumështi! Sa do! Me shikon dhe njehere syte e shqiponjes....mi puth syte e buzet e ....buzet e tua rrëshqasin në gushën time! ....Po pin, po lepin, po thith...i shpalos petalet e mia me rradhe, u merr eren, lengun e jetes.....i kafshon lehtësisht dhe pastaj i shtyn gjuhen deri ne fund....hajde o shpirt dil...nuk ka me renkime, ka ulërima, ka ofshama...ka duar qe shtyjne me padurim ...jam ne çark! Nuk ka me shpetim! Nuk ka kenaqesi me te madhe, nuk dua me shume, nuk dua asgje.... lotet me kane lagur te teren...djerset po ashtu...jam e lumtur qe jam femer! Te dy duart e tua me shtrengojne per beli ...duart e mia i kane çjerre çarçafet e trendafilte dhe nuk kam me shpirt...nuk kam me fryme....jam e alivanosur...Sa keq, keshtu nuk mundesh qe as te hysh brenda! Po pret te permendem, por po shkon gjate.... Po me puth perseri buzet, gushen e bute te vogëlushes se enderruar...po me lutesh me gjithëçka nga trupi yt, pa fjale...pastaj me fjale....me thua qe me ke shpirt, me ke zemer, me do pafundësisht! Nuk e dije se me doje kaq! ...A thua?!
Pastaj e kam rradhen une....po te puth ne buze, ne te gjithe fytyren, syte...po te lepij veshet....po te kafshoj mjekren, nderkohe qe jam ulur ne prehrin tend duke te futur mes kembeve....shkoj ne gjoksin tend, ...zbres me poshte...jo me te puthura...me te kafshuara...tani renkon ti...mbrrij afer .... paturpshem...! Dhe shume krenar, pale! Do te lagen buzët e tua nga gjuha ime....por dhe do te lëpihen dhe thithen ne vajtje ardhje....të bej fort e me fort...po çmendesh...te iku truri fare me duket, po renkon dhe therret....beje, askush nuk na degjon...jemi veç ne te dy! U kenaqe me duket! Tani kam arritur perseri tek buzet! Dora jote eshte negjoksin tim...e shikon qe ka zjarr...me zor pret te hidhesh...do lejen time ...sa do te doja te torturoja, sa?! Por, shikoj qe syte te jane lotuar nga padurimi...ti nuk e di...nuk me njeh mua... nuk e di qe jam akoma e virgjer...jo, nuk mund ta dish...nuk ke se si ta besosh... por nuk e di ... ?!Jam jashtëzakonisht e ..., andaj dhe kontakti me ty me tmerron...kerkon te futesh...po te jap leje...lodhesh te futesh, por veç koka arrin te hyje tek gjoksi im...te duhet t’i japesh fort...djerset po te shkojne, ulërimat jane ne kulm...u çmende? Jo! Tani po e shikon se sa e nxehte qenkam?! O Zot, Zjarr! Nuk ka si unë dhe ti! Une e dija, sot e mesove dhe ti!
....nuk di me te tregoj, ...nuk di te shkruaj, ...nuk di me te bej, ....bera ate qe se kam bere kurre! E bera per ty! Mbaje kujtim te paharruar! Do desha ta besoje se vertet e ke kaluar nje nate me mua! Veç kësaj dhurate, nuk di te te dhuroj tjeter! Ndjeve aromen e trëndafilit, ...ndjeve dhe preke TRENDAFILIN vete!

8 qershor,2008, Zana......



Mirembrema....!‏

OOOOOOOOOHHHHHHHHHHH!Guri, çme paske shkruar??!!!
Dhe me vjen keq qe nuk je me ketu..... tani sapo hyra ne kete faqe dhe fillimisht pashe ne ishe ne dritare. Mora lajmerimin qe kisha letra.. e lexova.... Po! Të kuptoj. Dhe ti me ke kuptuar. po, jam shume e ngarkuar. mbreme, kur ti ke qene ne ENDRREN tende, une kam qene para tavolinës së punës. Pra me duhet te punoja gjate. Kam qene deri afer ores tre aty dhe ne mengjes nuk isha fare e ngopur. Shkova ne pune dhe pashe qe kisha lajmerimin per sot pasdite prej teje.....erdha shume e lodhur dhe e dija qe perseri do te jem aty per te punuar!!! Keshtu qe tentova njehere te lidhem me ty ,te kam derguar nje pershendetje. lidhja u shkeput....si duket e dinte qe isha aq e lodhur e duhet te shtrihesha! Ate bera, u shtriva, bera nje dush e me floket akoma qull, duke pikuar pika uji erdha menjehere te flas me ty........... por qenka vone, tashme ti je ne …i. Ndoshta je në gjumë…!Ndoshta je në ëndrrën më të bukur me atë Zanën që e don dhe e dashuron shumë…!
Me vjen mire qe po e kapercen gjendjen tende. Une qe ne fillim nuk te ngarkova per asgje; madje te thashe qe keto jane punet e ZOTIT! A eshte keshtu?! Isha shume me lehte se ty....nuk te ngarkova dhe as ngarkova veten time. Me vjen mire qe po te kalon.
Keshtu duhet!
Neser do te jem deri vone n punë, ne 19 mbaroj....
Te uroj nje nate te paqme e endrra te kendshme.


Mikja jote, Zana

11 dhjetor,2008




nje leter e paperfunduar....‏

Miremengjes Guri! Miremengjes edhe per te gjitha ditet e tjera te korrikut....miremngjes qe do te vijne me arome deti jonian..., nga brigje shkembore te virgjera, gri nga kripa dhe te argjenda nga rrezatimi i ngrohte i diellit te korrikut. Do te kem rast te te dergoj shume foto te vendit dhe e di qe do te kenaqesh pa mase. Do te duket sikur ke qene atje me mua...!. Une kam vjet qe nuk kam shkuar ne jug.....e hera e fundit ka qene kur për here të parë u takuam mu këtu me ty, ....jami kënaqur shume dhe kemi pare bukuri te rralla! Kemi qene pikërisht ketu ku do shkoj sivjet.
Ky vit, keta muaj, ...te gjitha ditet qe mbajne ne kurriz, kane qene te ngarkuara per mua, shume te ngarkuara dhe veçanërisht te stresuara. Deri tani, shyqyr zotit, nuk kam pyetur per ngarkesen fizike; ajo qe me ka mërzitur pak eshte fakti qe syte me jane dobësuar disi ....ne....edhe ndodh...nga puna ...ehhhhhhhhhhhh!!!!!
....tani eshte pasdite ...edhe pak dhe nisemi....siç e shikon dita me shkoi me pune dhe une nuk te shkrova si duhet ! me vjen keq...., por ndoshta nuk eshte mire te shkruash përpara se te ndodhin gjerat, ...me mire kur te kthehem. Me zor gjeta rastin dhe tani per ta derguar... këtë përshëndetje timemen...!. Ndarja jone do te jete e gjate keto kohe. Por ti mos u merzit. Do te kthehem perseri dhe do te flasim, mire? Do të kthehem perseri...! Tek ti...!Do te jemi perseri bashkë me henen ne mes të livadhit ...!


Zana...

19 korrik,2008


Po...!‏

Pershendetje ! Guri…!
Me vjen mire qe u qetesove dikur, ...pasi une u qetesova qe ate nate. Isha e bindur qe nuk ishe ti: ora e paraqitjes ne … menyra e komunikimit; stili i te shkruarit; zhargoni; habia per pamjen time; mosparaqitja e drejtpërdrejt…; vulgariteti dhe insistimi i kerkimit te puthjes...... Te gjitha keto me binden qe ky nuk eshte Guri im që unë e dua me terë qenien time…! Une e lashe aty menjehere, e kuptova dhe e provokova dhe ai e hengri provokimin, une bindjen.... Problem do ishte per mua vetem nje gje: po sikur Guri, te pohoje qe ka qene vertet? I lashe vetes nje dite kohe dhe te pasnesermen ne mengjes te shkrova ne dritare per kete befasi…! Isha e bindur qe nuk ishe ti!
Ajo qe me besdis eshte fakti qe dikush e ka menduar me vete qe kjo femer eshte e lidhur me ty (fakti qe me tha qe 'dola per ty…, 'e dija qe do ishe ketu', 'te dua fort', 'me dergo nje te puthur' etj) dhe me pa dhe me sy (me kuriozitetin e 'te dashures se Gurit')!!!!
Nejse! Gjera qe ndodhin! Dhe une mendova qe duhet te kesh lene dritaren e hapur apo me opsionin qe te vetshkruhet në…! Ose mendova qe duhet te jete ai qe te ka hapur dritaren tënde…!, me pate thenë...... cfare nuk mendova!
Ajo qe me erdhi vertet keq ishte qe pse te ndodhe pikerisht sot...sot....kur ti me kishe shkruar me shpirt ne dore, me zemer te çare!
Te kam thene: Mos me thuaj te shkruaj letra me 'detyrim'...me ler ta bej qete e kur e ndjej! Une e kuptova situaten qe kalove, nuk ka pse te tregosh qe me don fort, e di! Dhe vend per pishmanlliqe nuk ka pse te kete! Te thashe dhe njehere, gjerat jane te Shkruara! Njerzit nuk kane se si t'i bejne me dore, me kupton?!
Tani ne fund po te them qe: Gezuar…! Kalofshi me gaz e hare sebashku me ëndrrat më të bukura që të shoqërojnë shumë shpesh me atë Zanën që e don dhe të don shumë…!
...e une, tani pash se ëndrra ime më paska mashtruar…!Më paska tradhëtuar…!Herë më doli një njeri I panjohur…! Eherë Guri që unë me shpirt të kallur e dashuroj…! Shyqyr Zotin që ishteëndërr…! E ti e mbylle apo e le hapur dritaren…!Unë do të futem nën krahët e tu dhe do e përjetoj perkëdheljen tënde të ngrohtë si…!

Mirudegjofshim ! Zana


6 dhjetor,2008



Ja perse!‏

Gurit, ….sot do te shkruaj si dikur, …e ndiej….ashtu si me je lutur gjithe keto kohe, nga shpirti!
Letren tende e lexova vone ne darke, shume vone...kur minutat e para po preknin mëngjesin e sotem...fjeta keq, shume keq....disa here u mata te ngrihem, pasi nuk kisha gjume dhe te te përgjigjesha. Por thashe qe mendimet e nates jane te ndryshme nga ato te dites! Thashe a do jem perseri me ato mendime ne mengjes?! Te shohim se si do jete kjo leter!!! Ajo qe jam tani eshte se syte i kam shume keq dhe koaka me dhemb shume.......
Po te them dhe nje here, qe rasti e solli qe letren ta lexoj ndryshe...pra mu desh ta printoja dhe me pas, tamam si nje leter nga ty, ta lexoja me kujdes! Vetem nje here! Ishte e gjate!
Ishte shume e gjate! Tek lexoja ndjeva kraharorin te me kërciste dhe pulsi i tëmthave te me rrihte fort! U ndjeva keq...........! Por nuk te akuzoj per asnjë gje prej atyre qe me ke shkruar. Ajo qe ndjeva ishte kjo: ishe shume psikolog, ...........ishe shume diplomat,........... ishe shume shpirtëror, emocional, ...........ishe shume poet! Me thoje qe nuk do me thoje mendimin thelbësor qe ka filluar te rrahe ne trurin tend, por une e kuptova teresisht ate! E ndjeva me mire! Ne kot nuk jemi bashke, pasi ne te dy dime te lexojme ne shpirtrat tane!
Ti me kishe folur shume, me kishe treguar se ç’po ndodhte me shpirtin tend....e tani e kam rradhen une! Nje analize do te bej, dhe pse ti me kishe thene se nuk do ta beje, ....por ama dhe ti dhe une nuk dime te beje ndryshe........! me kupton?! Pasi shpirtërorja jone qendron mbi nje analize te thelle te intelektit mbi ndjenjat tona!!!
Une jam me ty! Pra, une jam shpirtërisht me ty, pasi une nuk mund te shpeh keshtu si me ty, me asnjenjeri tjeter! Por ndoshta jam ndryshe nga ajo qe mendon ti, pasi burrat i mendojne miket e tyre dhe te prekshme, ....ndersa une jo....veten time me ty nuk e mendoj keshtu! Lirine e mendimit e dua pa fund! Ndryshe nuk jam aty!
Me thoje qe ‘je nje fshatar’.. une kete e di qe ne fillim dhe nuk e pata per gje te te shkruaj dhe te komunikoj me ty. Per mua ti je nje NJERI! Ke ‘shprehur’ tere boten tende shpirterore me mua, me ke dashur dhe me do me shpirtin, me nje ‘dashuri te marre’, - mire ke bere, pasi gjete shtratin tend, une vete te lejova! Ke shkruar per mua, ...perseri mire ke bere! Une e di! Ti je POET! Perveçse teje, une nuk pres te me shkruaje kush tjeter si ty! Ke qene me i ....se une, por une nuk e kam ndjere kete ne asgje, ne asgje, ne asgje,......as ne komunikimin me ty, as ne letrat e tua, as ne ndjenjat e tua, as ne zerin tend, as ne ritmin qe te ndjek...! poezite e fundit qe me dergove e tregojne kete!
Ajo qe kam bere une, ka qene se te kam lene te lire te hysh ne shpirtin tim! Çdonjera nga letrat e mija ishte nje porte e vogel, nga ti hyje gjithnjë e me brenda labirintit te shpirtit tim! Pa e kuptuar, qe e beja kete, ...e ma beje kete, une vazhdoja pa kuptuar shume gjera! Pastaj kur kërkesat u shtuan, kur gjerat filluan te beheshin me konkrete, une e ndjeva veten keq! Ketu une nuk mund te përgjigjesha dot! Kjo me mpaku! Fillova t’i mbyll portat e mija, por aspak se isha ne nje rruge pa kyhim...jo per portat, por per shpirtin tim! Vend tjeter nuk do te gjeja te çlirohesha! Asnjehere nuk e kam diskutuar kete. Letra jote ma përforcon!
Tani do te tregoj shkurt dhe qarte pikërisht ate qe kam menduar: Ti me kuptove qe kam nje shpirt te madh, nje shpirt qe nuk dua dhe nuk kam deshire te lendoj njeri! Kur une te shprehesha per shume gjera kam treguar shpirtin tim. Por gjithnjë i kam thene vetes: mos me keqkupton Nehati? Koha e tregoi qe ti re ne dashuri me Zanen-une nënkuptoj shpirtin tend binjak, qe nuk e gjete ndonjehere....! atehere une u bera keq! Qe atehere ka filluar ‘ai dreq i mallkuem’ qe thua ti! Une isha ne nje kontradikte te forte me veten time: ndermjet asaj qe shprehja dhe ndermjet asaj qe mund te mendoje ti. Por jo vetem kaq! Nuk i lejoja dot vetes te thyeja ‘mentalitetin’ qe na shoqeron ne cdo hap, ‘konceptin tim’ per femren fisnike ne ndjenja! Si mund te flisja ashtu per shpirtin dhe me ke? Me nje njeri qe kishte rene ne dashuri me mua! Fillova te ndrydhja ndjenjat, kisha frike te shprehesha teresisht; fillova t’i largohem letrave (e pranoj, jane dobësia ime...dhe pse nuk jam poete!); bisedat me ty online, i beja te çveshura nga ndjenjat....dhe tani duhet ta kuptosh, jo sepse desha te te vrisja apo, me keq akoma, ‘te ktheja shpinen’! Jo, aspak, e kam me veten! Me vjen keq, sepse kam cenuar ‘ndershmerine’ time, me mendime qe nuk i takojne nje femre te tille, qe mendoj une! Une sido qe te ishte, nuk duhej te vija tek ty; une kisha burrin tim, qofte shok apo bashkesort! Ne se nuk e kishte te paren, kjo nuk do te thote qe te gjej nje ‘ushqim tjeter shpirteror’!? mund te kisha bere diçka tjeter...psh, te shkruaja ne shenimet e mija. Por une bera gje tjeter: u zbulova para teje dhe me, nuk kisha me kthim prapa. Pra kam qene gjithe keto kohe me nje ndjenje faji. Kam bere nje gje qe ne fillim: nuk te kam cenuar ty! Te kam lene te lire te besh ti si do! Por duhet ta kuptosh qe une e kam shume te veshtire me veten time, pra nuk mund ta kapërcej ate, nuk mund te bej ate qe sduhet ta bej! Harrova qe me ke personifikuar me ‘nje Zane’, nje personazh mitik, qe nuk ekziston me! Me kete duhet te isha e qete. Pasi kjo vertet nuk me cenon! Por nuk mundem!
Tani ti kthehemi pyetjes tende, qe ne krye te letres: perse ike??!
Do ta them real...ishte fare banale.....ne ate çast sapo kisha hyre ne shtepi dhe gjendja ishte katastrofe: krevati i parregulluar, tavolina e mëngjesit me pjatat akoma aty, mbi divan çantat hedhur...., tavolina e hekurit ne mes te dhomes, pantoflat sa andej kendej......kur...nje zile nga larg me ftonte online...ishte Jona. E hap PC dhe hyj ne chat....por ajo nuk ishte aty....aty me dole ti! Dhe pse nuk kisha kohe fare, pra nuk isha fare disponibel, si thua ti, qëndrova. Kur po merreshim me gjera pa rendesi, e apshe qe duhet te dilja....nuk mund te thoja se si ishte puna. Ajo qe i dha drejtimin, ishte nje shprehje e jotja:....’mbahu fort tani’ ...aty e pashe veten keq, mu kujtua gjendja ime, ne te cilen jam futur...dhe kjo me beri te shkeputem menjehere dhe te vazhdoj punet! U tregova e paedukate...por kur mbarova pune pas nje ore, pashe qe isha sjelle keq. Shume keq. Nuk kishte se perse ta beja. Me gjyko ti tani.
Ne darke, kur lexova letren u bera me keq.....tani jam akoma me keq. Nuk e di se si do shkoj ne pune. Nuk dua as te ankohem, as te lendoj, as te prek. Kjo eshte ajo qe po kaloj. Me duket se nuk dua as te shmangem, as te largohem, e aq me pak te te kthej
shpinen!


Mirudegjofshim! Zana.

10 tetor,2008

nga pasditja...sot paradite (sot ne 29.05.08)‏


...........eeeeeeeeeeeehhhhhhhhhh ne fakt, ndodhi ashtu...ske se çfare i ben..gjithsesi te paralajmërova se si ishte puna! Por dhe nuk kisha se çfare te thoja, po prisja te me tregoje ti! Per mua kishte arritur kulmi dhe ai ishte tamam atehere, por per ty nuk kishte mbaruar! Dhe meqe ta lashe fjalen ne mes, po mendoja te gjeja nje leter ku te me tregoje se si po mendoje pjesen finale. Kur hapa posten, vone ne darke, gjeta me gaz letren tende, por...aty kishte veç kembenguljen tende per nje leter timen. U habita pak, por.....
Nuk po vazhdoj aty, se vertet per mua ishte kulmi im, kurse kulmi jot po tregohej kur mbrriti shoqja ... ime .... tani do te vazhdoj diku gjetke!
Pasdite kisha lene me shoqen time te femijerise, shume te ngushte, qe merret dhe me pamjen time dhe sidomos me kujdesin per floket, per ti lyer dhe per t’i prere .. e keshtu bera: i preva pak e i leva dhe ne fund beme nje eksperiment per te ndryshuar pak krehjen. Ti se di se si behen femrat kur bejne ate qe duan, nuk mund ta dish, ndoshta mund ta marresh me mend. Keshtu shume e lumtur per pamjen time, u largova prej saj rreth ores 21 e 30 e ecja rruges serbes, pa e vrare mendjen fare se mund te me flisnin ne shtepi, ...madje po vonohesha me shume qejf, qe dhe te me flisnin per vonesen, thjesht doja te isha ne qender te vëmendjes! Kur arrij ne shtepi, askush nuk me beri ze, thjesht me thane me shendet dhe u pëlqeu ngjyra dhe krehja. Isha aq lozonjare mbreme, sa se merr me mend. Kisha shume arsye! Se pari arrita te përcjell dokumentet për studime studime; se dyti, nje burre, dikur shoku im i femijerise-shok banke, me takoi dje ne mengjes dhe me tha: “Sa e bukur je bere! Çfare ben ti qe je bere keshtu si lule!” Dhe me puthi ne faqe!; se treti, nje tjeter burre, i penës madje me, me tha se sa shume me donte: “Me shpirtin”-me tha e ky ishe ti!; se fundmi: pasdite dola per qejfin tim e bera si desha! A kishte me bukur! O zot, nuk dua te me marre njeri me sysh! Kam frike se me ndodh ndonje gje pasi njeriu i shkrete nuk mund t’i kete te gjitha!
....Keshtu shume e frymëzuar hyra ne shtepi dhe desha te beja ate ‘hallakatjen’ me ty .Por ti ishe aq i lodhur e s’po ma varje shume! Shikoja nje film në dritaren e televizionit. Me dukej me puthje ndonjehere e me kappje nga dora e ....pastaj shihje përkushtimin tim, dhe me thoje: sa e bukur je bere! tjere. Se merr me mend se sa me pelqen kur me thote keshtu: vdes fare, shkrihem! E lumtur, te lashe aty ku ishe.. desha te shikoja mesazhin e fundit qe nuk arrite te ma dergoje....por ahhhh nuk gjeta gje aty, si duket nuk e kishe nisur! Pashe edhe posten, por dhe aty veç lutjes tende, asgje! Sa keq me erdhi! U argëtova pak duke lexuar letrat e tua dhe lëvdatat e heres se fundit ...! dhe 12 me zuri ne shtrat! Te betohem Guri ,qe per dy ore nuk me zinte gjumi.. ! Une mendoja per ato qe me tregove ne veten e dyte dhe te pare....krahasoja me ate qe kisha përjetuar vete dhe thoja: keto qe me tha G. ndodhin vetem me te dashurit dhe jo me gruan apo burrin....jane gjera qejfi qe i ben vetem ai qe ka nje dashuri te madhe erotike, shume te madhe. Vetem nje gje, asnjehere nuk mendova se ato qe shprehe po m’i beje mua; nuk mundem te ve ne ate vend, sinqerisht! Ndoshta dhe nuk ta thoja, por ama per ty e kam besuar qe ne fillim qe shume shpejt do me vesh ne vend te një të dashure që e dashuron shume...! Kur te jesh duke bere dashuri me te! Me fal, per vetëbesimin, por me intuite e kuptoj kur dashurohen marrëzisht me mua! Kjo ishte dhe gjendja euforike qe mu krijua dje!
Sot ne mengjes u ngita ‘si nje lule e bukur’ – kete ma thoje shpesh ti ate, dhe vazhdova te sillesha rrotull me gjithe gaz, jo vetem neper shtepi, por sidomos G. Ta hoqa trurin ty të shkretit deri sa përfundonim ne krevat............. luanim si dy adoleshente,kënaqeshim............por jo me ate skenen qe me the ti: e njohim që te dy, por e bejme shume rralle, kur e kemi me tenhallik e me qetesi, kur asgje nuk eshte rreth nesh, asgje.....,aty tek livadhi,kur hëna na shoqëron,kur zogjte cicërrojne...,kur uji gurgullon...,kur gjethet shushurisin.......,kur...!???
Keshtu Guri, te kam kujtuar dje, jo vetem per ate qe me tregove, por sidomos per hapjen tende te tejskajshme. Kur ma kujtove, me bere keq. Mendova se nuk ka mashkull ne bote qe e ben ate, përveç ty! Dhe jo vetem kaq, por kam filluar te besoj qe jam ne prag te moshes qe nuk behen me gjera te tilla, nuk e pranoj qe e kalova rinine.........., por shume gjera jane bere me te zakonshme dhe me rutine, dhe kam filluar te nxitoj, sikur vertet me iku mosha!!! Me pelqejne me shume komplimentet qe me bejne, por ama me duken me te pabesueshme, sepse nuk shoh ndonje gje kaq terheqese ne veten time....me pelqen qe me thua ‘qe jam kaq e veçante dhe qe me do me shpirtin’ – me habit pak, por nuk e di pse te kam besuar?! Vertet te them! Prandaj dhe te jam mirenjohese!
Por, po ta them perseri, me vjen keq qe e derguam rrymen e bisedes ne kete drejtim, keshtu nuk shpetojme dot...do na duhet te flasim vetem per kete gje....nderkohe qe nuk nisem keshtu, dhe ishte shume me kendshem ashtu. Por ti luan bukur, je shume i lezetshem dhe shume fin...i kap gejrat ne ajer, ke kohe ti mendosh dhe me pyet mua me shume lezet qe te me besh mua ta drejtoj biseden aty ku do ti, ....pasi e ke kuptuar qe une i kap gjerat me intuite dhe zgjuarsi.........eeeeeeeehhhhhhhhhhhhhh! Çme bere ore! Po e mbyll, tani! Do te duhet te me shkruash ti! Nuk kam aq kohe ta bej kete gjate, me mire e kam kur jemi në livadh atje ne fshat.. Por kam vene re qe ti ‘vdes’ per letrat e mia! Vdes per gjerat qe i them kaq thjeshte, paster e pa mëdyshje...e di, vetem keshtu di. Nuk i korrigjoj fare, thjesht i shkruaj ...dhe ti dërgoj ty!
Boll per sot. Uroj te kem kohe ta dërgoj, qe ta marresh po sot! Kalo bukur!



Zana, 29 maj,2008

pas shqetesimit tend!‏



....Sa keq me vjen per te gjitha ato qe te paskan ndodhur! Vertet e kam! Dhe ta dish se vertet te kam menduar, tamam per ato qe ndodhen...i degjuam ne televizion, e ndersa degjoja lajmet se trazirat po ndodhnin ne Tetove, seç pata nje merak, pasi e di qe aty ka shqiptare me shume..., por dhe nje gje, nuk e di pse me shkoi mendja tek ty, nuk e di! Sa here i thashe vetes se Guri eshte larg prej Tetoves (mendova se fshati ishte larg), pra ne cepin tjeter...nuk e di pse ato qe ndodhin me lidhen me ty. Dhe une uroj qe gjerat te mbyllen shpejt e pa incidente, sa me shpejt me ardhjen e dates se... Tension i madh eshte, kur je jasht, pale te jesh brenda, ashtu si je ti! Per hajer ju shkofte!
Sa per zilet...... mire ma bere! Nuk te kam share, jo jo. E meritoja, u bera ‘vajze’ çapkene qe u solla ashtu me ty, ...por dhe veshtire e kam, me beso. Nuk di te sillem si do ti! Te kam thene ne fillim, qe e kam shume me lehte te te le te besh si te duash me mua...por te bej une me ty....nuk di! Me beso! Keto gjera nuk mund t’i di! Mos ma quaj se po ta bej me qellim, .... nuk kam asnjë qellim ketu, nuk di une keshtu! Kur u ndame bashke, ecja rruges e mendoja.... por ne te gjitha i dhashe te drejte vetes, pasi e di qe vertet luajta me ty, bera shaka, por ato ishin shaka te vërteta, pasi kam nje te mete nuk di te shtirem! Zilja jote nga telefoni i..., me gjeti ne shtepi. Kisha njerëz dhe u thashe qe ishte nr i panjohur dhe se e mbylla, se me siguri qe po marrin per ndonje ndërhyrje, meqe fillon sezoni i provimeve...., por ta dish se sa desha qe ta hapja, nuk e di, po ta them paster, ashtu si vertet e ndjeva.... Ndersa sot ne mengjes ishte ndryshe, komplet ndryshe. Ishte ime shoqe dhe i sajova diçka me lezet... shyqyr qe isha prane celularit e nuk pa njeri emrin qe u shfaq aty, se kujt ia merrte mendja. Kur pashe emrin tend, menjehere u bera merak, mendja me shkoi tek ato qe degjova mbreme ...gjeta rastin te hyja ne ...ndersa ime shoqe po pinte një kafe,askush nuk ishte pranë meje.... Ti nuk ishe aty, por shpejt e shpejt te shkrova nja dy rreshta ... Me pas, ne dreke vone, pashe letren dhe shqetësimin tend! Sa njerëzor mu duke! Bere mire qe kishe shkruar dhe ...qe me vure aq prane vetes...njeriu ve prane shpirtit ate qe do shume, tamam atehere kur ka keq!!! Te respektoj! Atehere thashe me vete, ky eshte Guri që njoh dhe dashuroj unë me thellësinë e shpirtit tim te një femreje... Te ndjeva aq prane dhe te vura doren ne balle, nderkohe qe me tjetren te shtrëngoja doren per te thene: do te kalojne, ti mos vuaj kaq!

31 maj,2008
Zana që të donë shumë....!

Fjala e Lire - Free Speech

No comments: